Taal is kinderachtig
Interessant is dat wij als docenten regelmatig een weerstand voelen bij leerlingen als we specifiek aandacht willen besteden aan taal. Die aandacht wordt bijvoorbeeld beschouwd als kinderachtig of iets wat bij Nederlands thuis hoort en niet bij andere vakken.

Tegelijkertijd constateren we ook dat leerlingen lang niet altijd durven aan te geven als ze teksten of woorden niet begrijpen. Daarbij lijkt angst om dom gevonden te worden (door de medeleerlingen) een rol te spelen.

Moeilijke woorden in teksten worden dan ook vaak genegeerd. Voor ons docenten ligt er een taak om, ondanks mogelijke weerstand, meer expliciet aandacht te besteden aan taal. En dan komen we op de vraag hoe we dat vorm moeten geven.

Naast dat we zelf zoekende zijn en daarom ook deelnemen aan dit project, merken we ook in meer om mindere mate de moeite die het kost om (sommige) collega’s mee te krijgen. Sommige collega’s plaatsen het taalbeleid bij het vak Nederlands, maar in de meeste gevallen lijkt het te gaan om een soort onwetendheid over de manier van aanpakken.

Om die reden ben ik benieuwd welke onderwerpen voor interventie mensen binnen dit project gaan kiezen. Onder het motto ‘Rome is niet in één dag gebouwd’ is het de bedoeling dat ieder binnen zijn eigen school voor goed afgebakende ‘taalproblemen’ op zoek gaat naar een mogelijke oplossing of oplossingen.